راهنمای سفر به اصفهان
در شرق اصفهان میرسیم به کویرهای بسیار زیبا، شهرهایی که فوق العاده ارزشمند هستند، از جهت تاریخی و در عین حال کویرهای بسیار زیبایی دارند، مثل ورزنه که یکی از شهرهای تاریخیست، مثل خوروبیابانک، نائین، سمت شرق اصفهان، شهرهای قدیمی و کویری بسیار زیبا دارد. در عین حال از سمت غرب اصفهان که بروید، میبینید، مناطق بسیار حاصلخیزتر هستند. در شمال اصفهان، شهرهای بسیار تاریخی را میبینید و در جنوب اصفهان، کوههای سربه فلک کشیده.
برخی از جاذبه های دیدنی اصفهان

گونههای مختلف گردشگری در استان اصفهان هست. کسانی که علاقمند به طبیعتگردی هستند، کسانی که علاقمند به ساختمانهای تاریخی هستند، کسانی که علاقمند به مکتب اصفهان، ادبیات، سبزینگی، کوهنوردی، حیات وحش، پل قاضی، قمیشلو ... هستند.
شهرِ بازیهای مختلف، شهر رویاها، باغ پرندگان، باغ گلها، باغ گلها، باغ خزندگان و آکواریوم، از جمله جاذبههای تأسیسی استان اصفهان هستند.
شهر اصفهان در سه چهار دوره، پایتخت بوده و به همین دلیل جای پای آثار تاریخی دورههای مختلف را در شهر اصفهان میشود دید. حداقل در دوره آل بویه، سلجوقیه، صفویه.
اصفهان مثل یک تونل زمان است، چون میشود راحت به دورههای قبل بازگشت. مثلأ آثار دوره آلبویه را میشود دید، آثار سلجوقیه و صفویه را هم میشود، دید.
بزرگترین آکواریوم ایران در اصفهان است.
9 تا محور گردشگری در شهر اصفهان است که در کنار آن، سه محور اصلی آلبویه، سلجوقیه و صفویه میتواند برای گردشگران شهرهای مختلف بسیار جذاب باشد، همچنین برای سرمایهگذاران.
رودخانه زایندهرود یکی از جاذبههاییست که نه فقط جاذبه گردشگری، نه فقط جاذبه تاریخی، نفس اصفهان به این رودخانه وصل است و زیبایی و هویت و شناسنامه اصفهان است.
اصفهان، اخیرأ به شبکه شهرهای خلاق جهان پیوسته است که هفت هشت سالی بیشتر از عمر این شبکه نمیگذرد.
میدان امام (ره)، حمام خسرو، چهارباغ، هشت بهشت، ساختمانهای تاریخی، پلهای تاریخی منارجُنبان، همه چیزِ اصفهان خلاق بوده است و نشان میدهد که علیرغم اینکه اصفهان چندسالیست که به شهر خلاق تبدیل شده است اما سالهای سال است که خلاق بوده و هست.
خانه های تاریخی اصفهان

بیش از 1000 خانه تاریخی از ادوار مختلف تاریخی اصفهان از دوره صفویه تا دوره معاصر در اصفهان وجود دارد.
تاکنون حدود300 خانه تاریخی از ادوار مختلف شناسایی شده و تبدیل به یک بانک اطلاعاتی شده و در اختیار سازمانهای ذیربط قرار داده شده است.
خانه تاریخی شفتی، منصوب به آیت اله شفتی، کسی که مسجد سید اصفهان را بنا کرده است. این خانه در حال مرمت است و قرار است به یک خانه مطالعات گردشگری بین المللی تبدیل شود.
قرینهسازی، به خوبی در این خانه قابل مشاهده است.
این خانه زیرزمین هم دارد.
این خانه مربوط به دوره صفویه هست. در دورههای بعدی هم مورد بازسازی و مرمت قرار گرفته است.
آیت اله شفتی یک از علمای دوره صفویه بوده که در این محله، مسجد سیّد که کنار اینجاست، بنا کرده است.
این خانه تا یک سال اخیر در اختیار ورثه مرحوم آیت اله شفتی بوده که این ورثه، این بنا را به شهرداری اهدا کردند و شهرداری در حال مرمت آن است.
از این خانه، افراد تحصیلکرده و برومندی مثل پروفسور جعفری که یکی از نابغههای بحث توریست و گردشگری جهان هست در این خانه درس خوانده، سکونت داشته، بزرگ شده و باعث افتخار شهر اصفهان است.
پس از درِ ورودی به یک حوضخانه برخورد میکنید که تنها اثر باقیمانده از دوره صفویه هست و بقیه نقاط خانه از بین رفته است.
به احتمال زیاد این (حوض خانه) بخشی از یک فضای بزرگتر بوده که در دورههای اخیر، یعنی دوره معاصر از بین رفته و مرمت و احیا شده است و یک مقداری متفاوت است، با بقیه خانههایی که دارای حوضخانه هستند.
این خانه 13 اتاق دارد و شاهنشین و یک اتاق آینه هم در طرف دیگر دارد.
خانه آیت اله شفتی، واقع در محله بید آباد اصفهان، یکی از خانههای تاریخی و مخصوص دوره قاجار.
شالوده اصلی آن به دوره صفویه برمیگردد ولی کالبد فعلی خانه با الحاقات و دخل و تصرفاتی که شده، به دوره قاجار بر میگردد. از مهمترین عناصری که در دوره قاجار به آن میرسیم، عنصر مهتابی یا بهارخواب هست که در جبهه شرقی خانه قابل مشاده هست. اتاق بسیار مجللی، به نام آینه هم هست. شاهنشین معمولأ در قسمت شمال و حوض هم مقابل آن است.
متأسفانه در دوران جنگ به لحاظ اینکه اطراف این خانه و محله مسجد سیّد از محلات قدیمی و بمباران شده بود، شکافها و ترکهای بسیار زیادی داشت که با استحکامبخشیهایی که از پیها و زیرزمین و سبکسازی که در بام انجام شد، شالوده بنا تثبیت شد و آینهکاریها و نقاشیهای آن هم انجام شد.
تصویرها، گلِ تنهاست و نه گل مرغی.
نقاشی گلها با نقاشیهای شیر و شکر تلفیق شده و یک نوع سبک جدید و خاصی را به اینجا داده است.
باوجود اینکه شاهنشین کمتر از اتاق آینه تزئین شده اما نقاشیها و تزئینات بیشتر دیگری هم داشته اما به مرور زمان و کاربریای که داشته، امکان دارد که از بین رفته باشد.
از جمله دخل و تصرفاتی که در شاهنشین انجام شده بود، اجرای سنگاخانهای بود و همچنین اُرسی آن که بصورت سهدری برگشته بود، با آن پاکسازی سبکی که در آن انجام شد، آن فضای اصلی، معماری اصلی و حالت اصلی آن شاهنشین به آن برگردانده شد.
کف اتاقها با سنگ گندمگ سنگ فرش شده است.


